BİR KIŞ GECESİ MASALI

Büyük bir merakla, istekle, hevesle beklenen kış geldi sonunda. Mevsim olarak gelmişti lakin neredeyse yazdan kalma havalarla bozulan ayarlarımız neyse ki yağan kar ile birlikte yerini neşe ve eğlenceye bıraktı. Sokaklar oyun oynayan çocuklar, sosyal medya boydan boya kar temalı fotoğraflar ile doldu taştı. Kar en çok çocukları sevindirdiği için güzel sanırım ve bir de yeryüzünün su depolarına yaptığı karşılıksız katkı. Su stresi yaşayan ve su krizi yaşamaya aday bir ülke olarak su kaynaklarımızın önemi artık hepimizin malumu.  

En yakın kayak merkezi Kartepe’ye gitmeye gerek kalmadan Serdivan’ın tepelerindeki dik yokuşlu sokaklar çocukların kayak pistlerine döndü, kayak takımları da envaiçeşit poşetler. Söz konusu eğlenmek ise çocuklar muhakkak bir yolunu bulur, bazen çocuk olmak lazım eğlenebilmek için yoksa büyüyünce tadı, tuzu, eğlencesi kalmıyor hayatın. Saflığı, temizliği, neşe ve eğlenceyi çağrıştıran, çağıran kar bile bin’bir endişe sebebi oluyor düşünenlere. Yağdığı an ve gün de aynı düşüncelere sahip olsa da insan gün içinde kesilen elektrikler gece vaktine yakın gelince, havanın soğuğunu daha derinden ve inceden hissedince insan birden uyanıyor kış masalından. Ya hiç elektrikleri gelmeyen, ya başını sokacak bir evi olmayan, olsa da dört bir tarafından rüzgâr esen o soğuk evler ve odalarda yaşamak zorunda kalan, ısınacak sobası yakacak odunu olmayan, bir tabak sıcak çorbayı bulamayanlar düşüyor akla. İnsan bir yandan haline şükrederken vebalinin hesabını yapmaya kalkıyor öte taraftan. Ben neyim, kimim ki. Hem kime nasıl yardım edeyim. Komşularımın hali vakti yerinde, olmasa ne vazife düşerse üzerime deyip gönlümü de rahatlattıktan sonra dönebilirim yine kendi işime ve keyfime. Tatmin olmaz da canım isterse sosyal medyada bir iki duyarlı tweet, insta’ya iki atarlı fotoğraf, işte şimdi tamam, bu gece sıcak yatağımda uykuyu hak ettim, yazdım ya en azından. İşim değil mi ki yazmak. Hem mahallemin muhtarı, ilçemin ve şehrimin başkanları ve milletin huzuru, refahı, sağlığı ve mutluluğu için devletten maaş alan binlerce bilir’kişisi var gece bunları düşünmesi gereken. Benim kadar onlar da farkındadırlar elbette bu durumun ki farkındalar görüyorum da paylaşıyorlar sosyal medyada. Asayiş berkemalmiş. Bunları düş’ününce gönül rahatlığı ile uyuyabilirim sanırım !! Gecenin de bir’i olmuş zaten. Lakin kar, kış ve kıyamet başka bir düşünce düşürdü aklıma

“Çocukken eşit değilse bir daha ne zaman eşit olacak ki insan…”  

Sitemizde yazılan köşe yazılarından yazarı sorumludur. Herhangi bir istek ve şikayet için iletişim bölümümüzden bize ulaşabilirsiniz.

Yorum yapmak için giriş yapmalısınız Giriş